HomeMaharashtraClass 7Science › सजीवांमधील अनुकूलन व वर्गीकरण
Maharashtra · Class 7 · 🔬 Science · Chapter 1

सजीवांमधील अनुकूलन व वर्गीकरण

अनुकूलनवर्गीकरणद्विनाम पद्धतीडार्विनचा उत्क्रांती सिद्धांतहिमप्रदेशातील वनस्पतीजलचर प्राणी

हा धडा सजीवांमध्ये त्यांच्या अधिवासाशी जुळवून घेण्यासाठी होणारे बदल, म्हणजेच अनुकूलन (adaptation) यावर लक्ष केंद्रित करतो. यामध्ये जलचर, वाळवंटी, हिमप्रदेशातील वनस्पती आणि प्राणी तसेच जंगल व गवताळ प्रदेशातील सजीवांच्या अनुकूलनाचा अभ्यास केला जातो. अन्नग्रहणासाठी होणारे बदल, परिसर साधर्म्य आणि डार्विनचा उत्क्रांती सिद्धांत यांसारख्या महत्त्वाच्या संकल्पना स्पष्ट केल्या आहेत. तसेच, सजीवांचे वर्गीकरण (classification) आणि कार्ल लिनियसची द्विनाम पद्धती (binomial nomenclature) याबद्दलही माहिती दिली आहे, ज्यामुळे विद्यार्थ्यांना सजीवसृष्टीची विविधता समजण्यास मदत होते. हा धडा पर्यावरणातील सजीवांच्या अस्तित्वासाठी अनुकूलन किती महत्त्वाचे आहे हे शिकवतो.

अनुकूलन (Adaptation) - एक ओळख

अनुकूलन म्हणजे सजीव ज्या परिसरात राहतात, त्या परिसराशी जुळवून घेण्यासाठी त्यांच्या शरीराच्या अवयवांमध्ये आणि जीवनपद्धतीत झालेले बदल. हे बदल त्यांना जगण्यासाठी, पुनरुत्पादनासाठी, अन्न मिळवण्यासाठी आणि शत्रूंपासून स्वतःचे रक्षण करण्यासाठी मदत करतात.

  • अनुकूलनाची प्रक्रिया: ही लगेच होणारी प्रक्रिया नाही, तर ती निरंतर आणि हजारो वर्षांपासून चाललेली आहे.
  • महत्त्व: सजीवांना त्यांच्या विशिष्ट अधिवासात (habitat) तग धरून राहण्यासाठी अनुकूलन आवश्यक आहे.
  • उदाहरण: वाळवंटातील वनस्पती आणि प्राणी, जलीय वनस्पती आणि प्राणी, हिमप्रदेशातील सजीव.

अनुकूलनाचे मुख्य प्रकार:

  • भौगोलिक परिस्थितीनुसार: जलीय, वाळवंटी, हिमप्रदेशी, जंगल, गवताळ प्रदेशातील अनुकूलन.
  • अन्नग्रहणासाठी: शाकाहारी, मांसाहारी, परपोषी, कीटकभक्षी वनस्पती व प्राणी.
  • संरक्षणासाठी: रंग साधर्म्य, विशिष्ट अवयवांचा विकास.
  • हालचालीसाठी: पंख, पर, वल्ह्यासारखे पाय, स्नायूंची रचना.
📖व्याख्या

अनुकूलन: पर्यावरणाशी जुळवून घेण्यासाठी सजीवांच्या शरीररचनेत आणि कार्यपद्धतीत झालेले बदल.

वनस्पतींमधील अनुकूलन

वनस्पती त्यांच्या सभोवतालच्या परिस्थितीनुसार जगण्यासाठी विविध प्रकारचे अनुकूलन दर्शवतात.

2.1 जलीय वनस्पतींमधील अनुकूलन

  • खोडे आणि पाने: हवेत पोकळी असल्याने हलकी व लवचिक असतात, ज्यामुळे पाण्यावर तरंगतात. काही वनस्पतींची पाने अरुंद व रिबिनीसारखी असतात, ज्यामुळे पाण्याचा प्रवाह सहन करतात.
  • मुळे: तंतूमय आणि कमी विकसित असतात, काही वनस्पतींना मुळे नसतातच.
  • उदाहरणे: कमळ, जलपर्णी.

2.2 वाळवंटी वनस्पतींमधील अनुकूलन

  • पाने: अत्यंत लहान, सुईसारखी किंवा पानांचे काट्यांमध्ये रूपांतर झालेले असते. यामुळे बाष्पीभवन कमी होते.
  • खोडे: मांसल व हिरवी असतात, पाणी साठवतात आणि प्रकाशसंश्लेषण करतात (उदा. निवडुंग).
  • मुळे: जमिनी खोलवर जातात, पाण्याचा शोध घेतात. काही मुळे जमिनीच्या पृष्ठभागावर पसरतात.
  • उदाहरणे: निवडुंग, बाभूळ, कोरफड.

2.3 हिमप्रदेशातील वनस्पतींमधील अनुकूलन

  • आकार: शंकूसारखा असतो, फांद्या उतरत्या असतात. यामुळे बर्फ साचून राहत नाही.
  • साल: जाड साल असते, थंडीपासून संरक्षण करते.
  • पाने: सुईसारखी असतात, बाष्पीभवन कमी होते.
  • उदाहरणे: देवदार, पाईन.

2.4 जंगल प्रदेशातील वनस्पतींमधील अनुकूलन

  • वृक्ष: सूर्यप्रकाश मिळवण्यासाठी उंच वाढतात.
  • वेली: वृक्षांच्या आधाराने उंच वाढतात, खोडांवर तणाव (tendrils) असतात.

2.5 गवताळ प्रदेशातील वनस्पतींमधील अनुकूलन

  • गवत: तंतुमय मुळे जमिनीची धूप थांबवतात.
  • झुडपे: खुरटी झुडपे आणि गवताचे विविध प्रकार आढळतात.
  • उंची: थंड प्रदेशातील गवत खुजे असते, तर विषुववृत्तीय प्रदेशात दाट जंगल असते.

2.6 अन्नग्रहणासाठी वनस्पतींमधील अनुकूलन

  • परपोषी वनस्पती: स्वतःचे अन्न स्वतः तयार करू शकत नाहीत.
  • अमरवेल: पिवळ्या तंतुमय खोडांचे जाळे, पाने नसतात. आधारक वनस्पतींच्या खोडातून पोषकद्रव्ये शोषून घेण्यासाठी चूषक मुळे (haustoria) असतात. [IMAGE: TODO: अमरवेल]
  • कीटकभक्षी वनस्पती: नायट्रोजनची कमतरता असलेल्या जमिनीत वाढतात. कीटकांचे भक्षण करून नायट्रोजनची गरज भागवतात.
  • अनुकूलन: कीटकांना आकर्षित करण्यासाठी आणि पकडून ठेवण्यासाठी पाने किंवा फुलांमध्ये बदल (उदा. घटपर्णीचा घट, व्हीनस फ्लायट्रॅपचे सापळे).
  • उदाहरणे: घटपर्णी, व्हीनस फ्लायट्रॅप, ड्रॉसेरा. [IMAGE: TODO: व्हीनस फ्लायट्रॅप]
  • बुरशी: हरितद्रव्ये नसल्यामुळे प्रकाशसंश्लेषण करू शकत नाही. पिष्टमय पदार्थांपासून अन्न मिळवते. अन्न शोषून घेण्यासाठी मुळांसारखे तंतू असतात.
महत्त्वाची नोंद

वनस्पतींच्या वाढीसाठी आवश्यक घटक: नायट्रोजन, फॉस्फरस, पोटॅशियम.

प्राण्यांमधील अनुकूलन

प्राणी त्यांच्या अधिवासानुसार आणि जीवनशैलीनुसार विविध प्रकारचे अनुकूलन दर्शवतात.

3.1 जलीय प्राण्यांमधील अनुकूलन

  • शरीररचना: दोन्ही टोकांना निमुळते (उदा. मासा), पाण्यातील हालचालीस सोपे.
  • त्वचा: खवले (मासे), बुळबुळीत त्वचा (बेडूक).
  • श्वसन: नाकाऐवजी कल्ले (मासे), त्वचेद्वारे (बेडूक पाण्यात असताना).
  • हालचाल: पर (मासे), बोटांमध्ये पडदे (बदक, बेडूक).
  • डोळे: पारदर्शक पापण्या (मासे).
  • इतर: हवेच्या पिशव्या (मासे - तरंगण्यासाठी), तेलकट पिसे (बदक - पाणी ओघळून जाण्यासाठी).
  • उदाहरणे: मासा, बेडूक, बदक, कासव.

3.2 उभयचर प्राण्यांमधील अनुकूलन (उदा. बेडूक)

  • त्वचा: बुळबुळीत, त्वचेद्वारे श्वसन (पाण्यात किंवा जमिनीखाली असताना).
  • शरीर: त्रिकोणी डोके, लांब मागचे पाय (उड्या मारण्यासाठी).
  • पाय: बोटांमध्ये पडदे (पोहायला मदत).
  • श्वसन: फुफ्फुसे व नाक (जमिनीवर असताना).
  • रंग: वैशिष्ट्यपूर्ण पाठ (गवतात लपण्यासाठी).

3.3 जंगल व गवताळ प्रदेशातील प्राण्यांमधील अनुकूलन

  • मांसाहारी प्राणी (उदा. सिंह, वाघ, कोल्हा):
  • पाय: मजबूत पाय, नखे (शिकार पकडण्यासाठी).
  • दात: अणकुचीदार सुळे (मांस फाडण्यासाठी).
  • डोळे: डोक्याच्या निमुळत्या बाजूस समोर (दूर अंतरावरील शिकार दिसण्यासाठी).
  • तळवे: वाघाच्या पायांना गादी (चाहूल लागू नये).
  • शाकाहारी प्राणी (उदा. हरिण, काळवीट):
  • पाय: निमुळते व बारीक, मजबूत खूर (वेगाने धावण्यासाठी).
  • कान: लांब व हलणारे (दूर अंतरावरील आवाज ऐकण्यासाठी).
  • डोळे: कपाळाच्या खाली व बाजूस (मोठा परिसर दिसण्यासाठी, शत्रूंपासून बचाव).
  • दात: वनस्पतींची खोडे चावून खाण्यासाठी मजबूत दात.
  • रंग: परिसराशी मिळताजुळता (शत्रूंपासून लपण्यासाठी).

3.4 वाळवंटी प्रदेशातील प्राण्यांचे अनुकूलन

  • त्वचा: जाड त्वचा (शरीरातील पाणी टिकवून ठेवण्यासाठी).
  • पाय: लांब पाय, गादीसारखे व पसरट तळवे (वाळूत चालण्यासाठी, उष्णतेपासून बचाव).
  • नाक: नाकावर त्वचेची घडी (वाळू आत जाऊ नये).
  • पापण्या: लांब व जाड पापण्या (वाळूपासून डोळ्यांचे संरक्षण).
  • निवासस्थान: उंदीर, साप, कोळी, सरडे खोलवर बिळात राहतात (दिवसाच्या उष्णतेपासून बचाव).

3.5 हिमप्रदेशातील प्राण्यांचे अनुकूलन

  • केस: त्वचेवरील लांब व दाट केस (थंडीपासून संरक्षण).
  • रंग: पांढरा किंवा चंदेरी रंग (बर्फात लपण्यासाठी).
  • चरबी: त्वचेखाली चरबीचे जाड आवरण (थंडीपासून संरक्षण).
  • उदाहरणे: याक, ध्रुवीय अस्वल, पांढरा कोल्हा, पेंग्विन.

3.6 हवेत संचार करणाऱ्या प्राण्यांचे अनुकूलन

  • शरीर: दोन्ही टोकांना निमुळते (हवेचा विरोध कमी करण्यासाठी).
  • पिसे: शरीरावर पिसांचे आवरण (हलकेपणा, उडण्यासाठी).
  • हाडे: पोकळ हाडे (शरीर हलके करण्यासाठी).
  • पंख: पुढच्या पायांचे पंखांमध्ये रूपांतर (उडण्यासाठी).
  • कीटक: हलके शरीर, पंखांच्या दोन जोड्या, सहा पाय (उडण्यासाठी व चालण्यासाठी).
  • वटवाघूळ: पुढच्या पायांच्या बोटांमध्ये त्वचेचे पडदे (उडण्यासाठी).

3.7 सरपटणाऱ्या प्राण्यांमधील अनुकूलन

  • हालचाल: स्नायूंचा वैशिष्ट्यपूर्ण वापर करून सरपटतात.
  • त्वचा: खवलेयुक्त त्वचा (साप).
  • पंजे: नखयुक्त व पातळ पंजे (पाल, घोरपड).
  • रंग: विशिष्ट रंग (परिसराशी साधर्म्य साधण्यासाठी).
  • उदाहरणे: साप, पाल, सरडा, मगर.

3.8 अन्नग्रहणासाठी प्राण्यांमधील अनुकूलन

  • शाकाहारी: वनस्पती खाण्यासाठी मजबूत दात, लांब मान (उदा. जिराफ).
  • मांसाहारी: शिकार पकडण्यासाठी तीक्ष्ण सुळे, नखे.
  • पक्षी: अन्न प्रकारानुसार चोचीचे विविध आकार (उदा. लांब टोकदार चोच, आखूड चोच).
  • बेडूक: लांब चिकट जीभ (कीटक पकडण्यासाठी).
  • रंग: परिसराशी साधर्म्य (शिकार पकडण्यासाठी किंवा शत्रूंपासून लपण्यासाठी).
लक्षात ठेवा

उंटाला 'वाळवंटातील जहाज' म्हणतात कारण तो वाळवंटात सहजपणे प्रवास करू शकतो आणि अनेक दिवस पाण्याशिवाय राहू शकतो. त्याचे लांब पाय आणि गादीसारखे तळवे वाळूत चालण्यासाठी अनुकूलित आहेत.

डार्विनचा उत्क्रांती सिद्धांत

चार्ल्स डार्विन या जीवशास्त्रज्ञाने सजीवांमधील अनुकूलन आणि उत्क्रांतीबद्दल महत्त्वाचे सिद्धांत मांडले.

4.1 सक्षम तोच टिकेल (Survival of the Fittest)

  • संकल्पना: जे सजीव त्यांच्या पर्यावरणात जगण्यासाठी सर्वांत जास्त सक्षम असतात, तेच पुढील काळात टिकून राहतात.
  • उदाहरण: दुष्काळात ज्या जिराफांची मान लांब होती, त्यांना उंच झाडांवरील पाने खाणे शक्य झाले आणि ते जगले, तर कमी मान असलेले जिराफ नष्ट झाले.

4.2 नैसर्गिक निवडीचा सिद्धांत (Theory of Natural Selection)

  • संकल्पना: जर एखादा सजीव त्याला फायदेशीर ठरणारे एखादे वैशिष्ट्य घेऊन जन्माला आला आणि टिकू शकला, तर त्याची पुढची पिढी त्याच वैशिष्ट्यासह जन्माला येते. निसर्ग अशा सजीवांची निवड करतो.
  • प्रक्रिया: ही प्रक्रिया नैसर्गिक निवड म्हणून ओळखली जाते आणि यामुळेच सजीवांमध्ये हळूहळू बदल होऊन उत्क्रांती होते.

महत्त्वाचे: अनुकूलन ही उत्क्रांतीची एक महत्त्वाची पायरी आहे. सजीव अनुकूलित होत जातात आणि कालांतराने नवीन प्रजाती तयार होतात.

महत्त्वाची नोंद

चार्ल्स डार्विन: 'ऑन द ओरिजिन ऑफ स्पिशीज' (On the Origin of Species) या पुस्तकाचे लेखक, ज्यामध्ये त्यांनी उत्क्रांतीचा सिद्धांत मांडला.

सजीवांचे वर्गीकरण आणि द्विनामी पद्धती

आपल्या सभोवतालच्या वैविध्यपूर्ण सजीवसृष्टीचा अभ्यास करणे सोपे व्हावे यासाठी सजीवांचे वर्गीकरण केले जाते.

5.1 वर्गीकरणाची आवश्यकता

  • सजीवांचा अभ्यास सोपा करण्यासाठी.
  • त्यांच्यातील साम्य व भेद समजून घेण्यासाठी.
  • सजीवांचे परस्परसंबंध समजून घेण्यासाठी.

5.2 कार्ल लिनियसची द्विनामी पद्धती (Binomial Nomenclature)

  • संकल्पना: प्रत्येक सजीवाला दोन शब्दांचे वैज्ञानिक नाव दिले जाते.
  • रचना: पहिले नाव प्रजाती (Genus) दर्शवते, तर दुसरे नाव जाती (Species) दर्शवते.
  • नियम: आंतरराष्ट्रीय नामकरण संहितेच्या नियमांनुसार ही नावे दिली जातात.
  • उदाहरण: मानवाचे वैज्ञानिक नाव Homo sapiens (होमो सॅपियन्स).
  • Homo = प्रजाती
  • sapiens = जाती

5.3 वर्गीकरणाचा पदानुक्रम (Hierarchy of Classification)

  • सजीवांचे वर्गीकरण लहान-मोठ्या गटांमध्ये केले जाते, ज्याला पदानुक्रम म्हणतात.
  • क्रम: सृष्टी (Kingdom) \(\rightarrow\) संघ (Phylum) \(\rightarrow\) वर्ग (Class) \(\rightarrow\) गण (Order) \(\rightarrow\) कुल (Family) \(\rightarrow\) प्रजाती (Genus) \(\rightarrow\) जाती (Species).
  • आधार: सजीवांच्या गुणधर्मांतील ठळक साम्य व भेद.

उदाहरणे:

  • आंबा: Mangifera indica
  • सृष्टी: Plantae
  • संघ: Anthophyta
  • वर्ग: Dicotyledonae
  • गण: Sapindales
  • कुल: Anacardiaceae
  • प्रजाती: Mangifera
  • जाती: indica
  • मानव: Homo sapiens
  • सृष्टी: Animalia
  • संघ: Chordata
  • वर्ग: Mammalia
  • गण: Primates
  • कुल: Hominidae
  • प्रजाती: Homo
  • जाती: sapiens

इतर वैज्ञानिक नावे:

  • कुत्रा: Canis familiaris
  • गाय: Bos taurus
  • जास्वंद: Hibiscus rosa-sinensis
  • ज्वारी: Sorghum vulgare
📖व्याख्या

द्विनामी पद्धती: सजीवांना दोन शब्दांचे वैज्ञानिक नाव देण्याची पद्धत, ज्यात पहिला शब्द प्रजाती आणि दुसरा शब्द जाती दर्शवतो.

Ask SAAVI — Free